Ik had een wandeling met de burgermeester van Heerde. Ik stel me voor hoe dat een eeuw geleden zou zijn geweest: de notabelen van het dorp, strak in een donker pak. Zeker met een stropdas, wellicht ook met een hoed? Anno 2025 ziet dat er anders uit. Het was een mooie, warme dag aan het eind van augustus. We liepen door de weilanden tussen Heerde en de IJssel: een klompenpad. Niet letterlijk op klompen, wel op gemakkelijke schoenen en met korte mouwen. Qua weer had een korte broek gekund, dat deed ik toch maar niet.
De burgermeester zoekt verbinding met alle kerken in Heerde. Hij is overal in een zondagse dienst geweest en maakt met alle predikanten een wandeling. Deze dag was het mijn beurt. We hadden een mooi gesprek over van alles wat ons bezig houdt. Uiteraard ga ik daar geen uitgebreid verslag van doen, maar één opvallend punt wil ik wel delen. Hij had een vraag voor mij. Zijn ervaring was, na het bezoeken van alle kerken in Heerde, dat de vrijzinnigen best wel laagdrempelig zijn in vergelijking met anderen. Iemand die niet kerkelijk is, kan hier qua taal en inhoud vrij gemakkelijk aansluiten. Als ik het in mijn eigen woorden samenvat: weinig jargon en geen stellige waarheden. En wel een moment van stilte en bezinning, een beschouwing op het leven en op wat er in de wereld gebeurt. Allemaal goede dingen, die meer mensen zouden kunnen aanspreken. Zijn vraag was dus: Hoe kan het dat dit niet meer mensen trekt?
De vraag is niet nieuw, maar trof me wel weer. Dit is hoe een buitenstaander ons ervaart. Ik heb er uiteraard verklaringen voor en die heb ik met hem gedeeld. Ik geloof dat mensen met kerkelijke interesse doorgaans meer behoefte hebben aan duidelijkheid en waarheid. Onze vragende en onderzoekende levensbeschouwing past lang niet voor iedereen. Ik zie een algemene trend dat men niet meer de noodzaak voelt om zich ergens bij aan te sluiten en al helemaal niet bij een levensbeschouwelijk gezelschap. Er zijn steeds minder kerkelijke mensen. Voor velen is het gewoonweg niet in beeld. En zo is er nog wel meer over te zeggen.Hoe verklaarbaar het is, het blijft ontzettend jammer. Juist omdat het velen goed zou doen om bij ons naar binnen te stappen, in Heerde, Hattem, of waar dan ook. Ik heb het al eerder geschreven: ik geloof in de ontmoeting en in zo’n moment in de week waarop ruimte is voor een andere beleving: oude teksten, liederen, stilte.
Een alledaagse versie van bezinning wil de burgermeester graag ruimte geven in zijn eigen gemeenschap. Hij noemt het ‘mijmeren’. Een tijd om even niets te hoeven en tot jezelf te komen, dat zou goed zijn voor iedereen. Dat kan in je eigen tijd, zomaar een uurtje op een werkdag.
Onze wandeling werd een mijmering, met z’n tweeën. Een uur dat anders is dan andere uren, net zoals je dat op zondagochtend kunt ervaren. Het is goed om te mijmeren, om ontvankelijk te zijn voor alles wat komt en wat gaat, je ogen en oren open te houden.
We werden verrast door wat we zagen en hoorden. We hoorden heel duidelijk het geluid van roofvogels. Bijzonder! Bij navraag bleek het uit een box te komen, bedoeld om te voorkomen dat andere vogels de boomgaard plunderen. Je moet niet alles geloven wat je hoort. Dat wisten men honderd jaar geleden al en dat geldt nog steeds.
Jasper van der Horst